Enthousiasme neemt toe!

Al is mijn laatste blog niet lang geleden geschreven, in de tussentijd zijn er weer veel dingen gebeurd. Zo heb ik bijvoorbeeld te horen gekregen dat er bij mijn eerste gastgezin ook een Thais meisje komt te wonen, Kekudi genaamd. Ik heb al even met haar gepraat en ze praat goed engels. Ze heeft heel erg veel zin om naar Brazilië te komen, maar ze heeft één groot probleem zei ze zelf: Portugees. Ze kan namelijk geen woord Portugees. Nou je wil niet weten wat een opluchting dat voor mij was. Ik spreek het namelijk ook niet: 'Não falo Português'. Waarschijnlijk zal ik bij haar op de kamer gaan slapen. Wanneer zij naar Brazilië zal komen staat nog niet helemaal vast. Omdat zij pas net weet dat ze naar dit gastgezin gaat, kan ze ook heel laat een vlucht boeken. Ze denkt dat ze rond twee augustus aan zal komen. Dan zullen we haar, met de hele familie, verwelkomen.

Maar ik loop nu op de zaken vooruit. Ik heb namelijk afgelopen week pas een ticket geboekt en zit nu nog in het welbekende Veendam. Maar niet voor lang, ik vlieg namelijk 15 juli. Dat is al vrij snel en ik moet ook nog een visum aanvragen. Dit ga ik vrijdag aanstaande doen. Ik hoop dat dit allemaal op tijd klaar is. Pas als het visum er is, kan ik echt weg. Koffers pakken en weg wezen. Ik heb er nu namelijk nog veel meer zin in dan twee week geleden. Dat komt namelijk door afgelopen dagen.

Afgelopen woensdag kwam Kaylee's gastbroer uit Brazilië naar Nederland toe. Samen met een meisje uit Ecuador, die hij zeven jaar geleden tijdens zijn exchange in België heeft ontmoet, hebben ze een auto gehuurd en zijn ze naar Groningen gereden. Tegen een uur of tien waren ze goed en wel aangekomen bij Kaylee. Ik ben daar rond een uur of twaalf heen gegaan. Daarna hebben we met ons allen en nog vrienden van Kaylee wat gegeten bij Parkzicht. Terwijl wij aan hun lippen hingen om de verhalen uit het Braziliaanse en Ecuadoraanse leven aan te horen, smulden hun van een lekker broodje kroket. We hebben het erg gezellig gehad met elkaar. 'S middags zijn ze weer terug naar België gereden, alsof het niets was. De afstanden die wij maken zijn voor hun heel klein. Ze zijn het gewend om 6 uur in de auto te zitten als ze iets willen zien.

Niet alleen is Kaylee haar gastbroer in Nederland geweest, mijn gastvader ook. Javer werkt namelijk bij een Braziliaanse oliemaatschappij en moet voor zijn werk ook vaak naar het buitenland. Dit keer bleef hij twee week in Nederland en omdat hij in de weekenden vrij is, belde hij mij op. Ik heb hem meteen uitgenodigd, vervolgens kwam hij zondag middag bij ons. De hele familie kwam langs en samen gingen we nog voor mijn moeder haar verjaardag golfen. Het was erg leuk en we hebben allemaal erg genoten. We hadden geluk met het mooie weer. Het was nog goed te doen om over de golfbaan te lopen. 'S avonds kwam Javer mee naar ons huis, om daar vervolgens salades te eten. Toen we Javer naar het station wouden brengen, want hij moest namelijk om zeven uur de trein naar Delft nemen, hij had daar nog een afspraak, wou hij niet weg. Hij is nog tot half acht gebleven en heeft om acht uur de trein naar Delft gepakt. Toen Javer in het hotel aan was gekomen ontving ik meteen een mailtje van hem dat hij het heel erg leuk vond en dat hij goed was aangekomen. De volgende ochtend kreeg ik weer een mail van hem, hij stuurde een foto van de boerderij die ze hebben in Uberlândia, daarnaast hebben ze nog een gewoon huis. De boerderij had heel veel land erom heen en de foto die ik in het fotoalbum op deze site heb geplaatst, heeft hij mij gestuurd.

Door dit alles heb ik er ongelooflijk veel zin in. Op het moment ben ik ook met Constanza, mijn tweede gastzus, aan het praten. We praten over buitenschoolse activiteiten zoals sport enzovoort. Ik hoop dat ik hiermee mijn gewicht ook een beetje op peil houdt, aangezien ons, exchangers, al verteld werd dat je in het buitenland waarschijnlijk wel een stuk of tien kilo aan komt. Ik ben erg benieuwd en hoop jullie het zo snel mogelijk te vertellen.

Liefs.